logo Nasza Szkapa
logo Nasza Szkapa

Forum dyskusyjne

Czat

Szkapowicze

Nasze Szkapy

Nasze Stajnie

Spotkania

Galeria

Poradnik Szkapowy

Dla początkujących

Pytania i odpowiedzi

Tajemnica Join-up

Opracowania

Kącik artystyczny

Pomóż koniom

Linkownia

Strona główna

30. Organizacja i przeprowadzanie biegu myśliwskieg




Bieg myśliwski - Hubertus - święto patrona myśliwych a od jakiegoś czasu także koni i jeźdźców. Hubertus powinien odbywać się 3 listopada - w dniu imienin Huberta. Ale ze względu na to, że prawie każda stajnia czy ośrodek jeździecki chce taki bieg zorganizować, odbywają się one od połowy października do połowy listopada. Juz od września między stajniami krążą zaproszenia i informacje o terminie organizacji Hubertusów. Organizator podaje datę, godzinę i miejsce zbiórki oraz wstępny program przebiegu imprezy. Prosi również o potwierdzenie przybycia jeźdźców z podaniem ich liczby jak i ilości osób towarzyszących. Są to ważne dane dla organizatora, który musi wszystko przygotować. I dla koni i dla jeźdźców i dla gości.

Organizator wyznacza i przygotowuje trasę, starając się aby wiodła ona przez ciekawe i urozmaicone tereny. W związku z tym, że bieg taki ma charakter rozrywkowo-rekreacyjny, na jego trasie nie mogą znaleźć się przykre niespodzianki w postaci bardzo głębokich i szerokich rowów, czy bardzo wysokich przeszkód. Najczęściej trasa wiedzie lasami i polami. Jeżeli na trasie nie ma naturalnych przeszkód, organizator stawia sztuczne przeszkody, których wysokość nie przekracza 60 cm. Przeszkody muszą być tak ustawione, aby każdą z nich można było ominąć nie zakłócając przejazdu grupy. Trasa przejazdu kończy się na dużym polu lub polanie, na której odbędzie się główna pogoń. Organizator zapewnić musi pomoc medyczną dla ludzi i zwierząt, dlatego też wyznaczają trasę musi mieć na uwadze możliwość dojazdu takiej pomocy w każde miejsce trasy.

Hubertus jest świętem. W związku z tym jeźdźcy i konie (a także goście) powinni wyglądać odświętnie. Koń, siodło, ogłowie i czaprak powinny wyglądać nienagannie. Mile widziane są dodatkowe ozdoby dla konia. Np. grzywki czy ogony przeplecione kolorowymi wstążeczkami. Jeźdźców obowiązuje odpowiedni strój. Może to być strój:

1) obowiązujący na zawodach jeździeckich:
czarne buty jeździeckie
białe bryczesy
czerwony, czarny lub granatowy fraczek
biała koszula
biały krawat lub plastron
toczek

2) lub strój myśliwski:
czarne buty jeździeckie z brązowymi mankietami
białe bryczesy
czerwony frak
biała koszula
krawat
toczek

Jeżeli jeździec nie posiada "fachowego" stroju, to ubiera się w to, co ma. Ale przy ubiorze zachowuje zasadę - odświętny strój od stóp do głów!

W wyznaczonym dniu o oznaczonej godzinie jeźdźcy zbierają się pod stajnią organizatora. O określonej godzinie udają się na odprawę. Odprawa jest obowiązkowa. Na odprawie jeźdźcom przedstawiony zostaje master i vicemastrowie. Ilość vicemastrów określa liczba zgłoszonych jeźdźców. Jeźdźcy zapoznają się z opisem trasy, opisem przeszkód, wstępnym czasem przejazdu, z ustawieniem grupy. Sami natomiast zgłaszają trudne konie i meldują o ich oznaczeniu. Czerwona wstążka wpleciona w grzywkę oznacza: uwaga - koń gryzie ! Czerwona wstążka wpleciona w ogon oznacza: uwaga - koń kopie !


W związku z tym, że bieg myśliwski jest jazdą terenową, obowiązuje kilka podstawowych zasad, o których organizator przypomina uczestnikom:

-nie wolno zmieniać ustalonego szyku w grupie (aż do pogoni na polanie)
-nie wolno wyprzedzać mastra
-zachować odleglości między końmi
-wszelkie problemy zgłaszać vicemastrom
-w czasie przejazdu nie urządzać prywatnych wyścigów
-w czasie gonitwy na polanie zachować ostrożność i zdrowy rozsądek
-nie zajeżdżać drogi
-lisa wolno łapać tylko z lewej strony
-gdy jeździec rezygnuje z pokonania przeszkody omija ją w taki sposób aby nie zakłócić przejazdu grupie
-zaproszeni goście obserwują pogoń z miejsca wyznaczonego przez organizatora.


Na odprawie organizator przedstawia jeźdźcom lisa. Rolę lisa powierza się doświadczonemu jeźdźcowi. Jeździec-lis do lewego ramienia przymocowaną ma lisią kitę (mocowanie za pomocą nitki lub na rzep). Odprawa kończy się policzeniem jeźdźców i podaniem godziny wyjazdu .

Po odprawie jeźdźcy udają się do swoich koni. Dokonują ostatecznego przeglądu, dosiadają konie i udają się na wyznaczoną rozprężalnię. Regulują strzemiona i podciągają popręgi. Stępując ustawiają się w wyznaczony szyk i oczekują sygnału na zbórkę. Po sygnale podjeżdżają w wyznaczone miejsce i ustawiają się przodem do organizatorów. Następuje oficjalne powitanie. Na czele grupy staje master. Po odegraniu 'wsiadanego' cała grupa wyrusza w teren. Grupę prowadzi master, ale bywa i tak, że przed nim w odległości 50-100 metrów jedzie lis. Jest to jego strefa ochronna i nikt, nawet master, nie może się do niego zbliżyć. Po pokonaniu trasy i przybyciu na miejsce ostatecznej gonitwy rozlega się sygnał z trąbki (lub inny sygnał dźwiękowy). Jest to sygnał do rozpoczęcia gonitwy. Jeźdźcy ruszają w pogoń za lisem (najczęściej master i vicemastrowie nie biorą udziału w gonitwie). Gonitwa trwa tak długo, aż któryś z jeźdźców złapie lisa. Polega to na zerwaniu z jego ramienia lisiej kity. Gdy lis zostanie złapany rozlega się sygnał dźwiękowy, oznajmiający koniec gonitwy. Wtedy jeźdźcy podjeżdżają do widzów i organizatora. Następuje udekorowanie koni i runda honorowa. Na czele grupy jeźdźców staje zwycięzca i z uniesioną w górę lisią kitą rozpoczyna galop wokół placu gonitwy. Po rundzie honorowej jeźdźcy wracają do stajni. Powrót odbywa się stępem w dowolnym szyku. W połowie drogi popuszczane są popręgi. Po przybyciu do stajni organizator wskazuje miejsca gdzie jeźdźcy mogą postawić konie. Następuje rozsiodłanie i przegląd koni. Potem jeźdźcy udają się do całej reszty i... zabawę czas zacząć.


Przy organizacji takich imprez warto jest pamiętać o jeźdźcach którzy w danym roku rozpoczęli przygodę z końmi. Dla takich ludzi nie organizuję się typowych biegów myśliwskich, ale tak zwane "małe Huberciki". Są to zabawy zręcznościowe na koniach (o niewielkim stopniu trudności), lub przejazd jakiegoś nieskomplikowanego toru przeszkód (na czas). Wszystko zależy od inwencji twórczej organizatorów.

© 2006 Nasza Szkapa